مطالعه تطبیقی عناصر ساختار سبز در بافت سنتی و جدید (مورد مطالعه: شهرضا)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشگاه هنر اصفهان، ایران

2 دانشیار و عضو هیات علمی گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران

3 دانشجوی دکترای شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، گروه شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران

چکیده

رویکرد ساختار سبز شهری، در دهه‌‌های اخیر و به‌‌دنبال افزایش مشکلات محیط‌‌زیستی و بی‌‌هویتی بافت‌‌های جدید به وجود آمد تا ضمن برقراری مجدد انسجام شهری به حل معضلات محیط‌‌زیستی کمک نماید، از این رو هدف از پژوهش حاضر، تعیین عناصر ساختار سبز شهری در الگوی بافت سنتی و جدید شهرضا (در استان اصفهان) و مقایسه آن‌‌ها جهت ایجاد ساختاری منسجم در کل شهر است. این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی، بر اساس ماهیت، توصیفی- تحلیلی و از نوع مطالعات موردی و میدانی است. در این پژوهش ادبیات تحقیق در راستای استخراج عناصر و شاخصه‌‌های ساختار سبز بررسی شده و رمزها براساس داده ی حاصل از مطالعه اسناد بوسیله روش تحلیل محتوای کیفی قیاسی براساس تم و کلیدواژه‌های مدل ساختار سبز سنخ شناسی و الگویابی شده و از طریق روش کدگذاری باز، محوری و موضوعی تقلیل یافته و دسته‌بندی گردیده است. در نهایت این الگو در مقیاس کلان و خرد در دو ساختار سنتی و جدید شهر و در دو محله سنتی و جدید به صورت مطالعه تطبیقی و مقایسه‌‌ای در شهرضا بر اساس نقشه های GIS مورد بررسی قرار گرفته ‌است. یافته حاصل از پژوهش این است که شهرضا از عناصر ساختار سبز در مقیاس خرد و کلان در هر دو نوع بافت سنتی و جدید برخوردار است. در بافت سنتی کانون‌‌های سبز در قالب فضاهای سبز داخل واحدهای مسکونی، کریدورهای سبز بر پایه مسیر مادی‌‌ها (کانال‌ها و نهرهای آبی باقی مانده از دوران صفوی) و پهنه‌‌های سبز در قالب باغات خصوصی عینیت یافته‌‌اند، درحالی که در بافت جدید، کانون‌‌های سبز را فضاهای سبز محلی، کریدورهای سبز را بلوارهای شهری و پهنه‌‌های سبز را پارک‌‌های عمومی شهر تشکیل داده‌‌اند. نتیجه این پژوهش توجه توامان به ساختار سبز شهری در تلفیق درست با فرم و ساختار شهری است که امکان پیوند بافت قدیم و جدید را فراهم می‌‌آورد و ساختار منسجم و کارا به شهر می‌‌دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparative Study of Green Structure Elements in Traditional and New Textures (Case study: Shahreza, Isfahan)

نویسندگان [English]

  • Shima Dehghanzad 1
  • Mahmoud Ghalehnoee 2
  • Elham Ghasemi 3
1 Master of Urban Design, Art University of Isfahan, Iran
2 Assoc. Profe. Department of Urban Studies Faculty of Architecture and Urban Studies, Art University of Isfahan, Iran
3 PhD. Student of Urbanism, Faculty of Art and Architecture, Department of Urban Design and Urban Planning, Tarbiat Modares University (TMU), Tehran, Iran
چکیده [English]

 
In recent decades, urban green structure approach has been aimed at increasing the environmental and identity problems of new textures in order to help reestablish integrated urban structure to solve environmental problems. Therefore, the purpose of this study was to determine the elements of urban green structure in the traditional and new texture of Shahreza city (in Isfahan) and compare them to create an integrated urban structure throughout the city. This research is applied and descriptive-analytical research based on studying case studies, which first studied the literature review of documents and researches through content analysis method, to explain the theoretical framework of patterns and elements of green structure in Traditional and new texture if cities, and then two traditional and new textures of Shahreza are studied as a comparative study based on theoretical framework components. The findings of this study indicate that Shahreza possesses both micro and macro elements of urban green structure in both traditional and new texture. In the traditional texture, the green spots are the green spaces inside the houses; the green corridors are Madis (water canals); and the green hubs are private gardens. In the new texture, the green spots are the local green spaces; the green corridors are urban Boulevard; and the green hubs are public parks. The result shows the importance of considering urban green structure in integrating correctly with urban form and main urban structure, to provide the possibility of traditional and new textures transplantation and integrated and efficient structure to the city.
Keywords:

کلیدواژه‌ها [English]

  • urban green structure
  • Green spot
  • Green corridor
  • Green hub
  • Traditional texture
  • New texture
  • Shahreza city
  • Isfahan
Ackerman, K. 2015. The potential for urban agricultural in New York City. Urban design lab at the earth institute. Columbia University.
Aminzade, B. & Khansefid, M. 2010. Green roofs and adjacent level ground habitats. Springer science. Urban ecosystem (25).
ATEC Consulting Engineers. 2010. Review of Shahreza detailed plan. (in persian)
Bafandeh Islamdoust, A. 2013. Green space and urban furniture. Ferdowsi University of Mashhad Publications. (in persian)
Balaj. N. 2018. Landscape structure planning and the urban greenspaces in polycentric city. University for Business and Technilogy, UBT.
Eftekhari, K. 2015. Analytical approach to the traditional urban planning model to provide criteria for historical structure in the scale of medium and middle cities, the case study of the middle city. Bagh-e Nazar Magazine 12(34): 25-36. (in persian)
European Union. 2007.Green structure in the sustainable city. Eds by Wlodarczyk. D. Baltic university press.
Fergusona, M.; Robertsb, H.E.; McEachanc, R.R.C. & Dallimera, M. 2018. Contrasting distributions of urban green infrastructure across social and ethno-racial groups. Landscape and Urban Planning 175 (2018) 136–148.
Flik, A. 2009. An Introduction to Qualitative Research. Translated by Hadi Jalili. Ney Publications. Tehran. (in persian) &
Freidman. D. 1992. Places and the streets in late- medieval and renaissance Italy in J.W.R. whitehand & larkham. Urban landscapes: international perspectives. London. Routledge.
Girma, Y.; Heyaw T.; Stephan, P. & Mengistie, K. 2019. Urban green infrastructure planning in Ethiopia: The case of emerging towns of Oromia special zone surrounding Finfinne. Journal of Urban Management 8 (2019) 75–88.
Habibi, M. & Masaeli, P. 2008. Per capita urban uses. Tehran: Office of Land and Housing Studies Publications. (in persian)
Healthy Environment Partnership. 2007. Expanding the Cork town- Mexican town Green link: Connecting Southwest Neighbor.
Iman, M.; Noshadi, M.2011. Qualitative content analysis. Research Journal 2(3). (in persian)
Jensen ,Marina Bergen, Bengt Persson, Susanne Guldager, Ulrik Reeha, Kjell Nilsson.2000. Green structure and sustainability Ð developing a tool for local planning. Landscape and Urban Planning 52 (2000) 117-133.
Kotzen, B. 2018. Green roofs social and aesthetic aspects. Nature based strategies: University of Greenwich.
Kowallewska, A. 2015. Sustainable urban green network concept for the city of Gdynia. Poland: 47th Isocarp congress 2014.
Liu, E.; Easthope, H.; Buckle, C. & Thompson, S. 2018. My place green square community survay report. UNSW Sydney.
Majedi, H. & Ahmadi, F. 2008. The role of materials in the formation of the spatial structure of Isfahan. Journal of City Identity 3: 39-50. (in persian)
Majedi, H. & Siadati, F. 2015. Green roof development in the design of sustainable urban spaces by providing solutions and suggestions, case study: garden-schools. Journal of Urban Management 38: 215-240. (in persian)
Momeni Rad, A.; Aliabadi, Kh.; Fardanesh, H. & Mazini, N. 2013. Qualitative content analysis in research: the nature, stages and validity of the results. Educational Quarterly 14. (in persian)
Parivar, P; Yavari, A; & Sotoudeh, A. 2008. Analysis of temporal changes and spatial distribution of urban green spaces in Tehran on the Landscape Scale. Journal of Environmental Science 45: 73-84.
Pourahmad, A. & Pourahmad, A. 2014. Spatial construction of the city in Iran before and after Islam. Journal of Sustainable City 1(1): 21-36. (in persian)
Romas- gonalez, O.M. 2015. The green areas of San Juan. Puerto Rico. Ecology and society, No 19.
Sashourpour, M. & Eliassy, A. 2015. Urban design of Abkenar Barvikard Sustainable development, case study: Mahabad river. Bi-Quarterly Journal of Urban Landscape Research 2 (4): 19-34. (in persian)
Sheibani, M. & Ismail Dokht, M. 2015. Persian Sharbagh. Manzar Journal 33: 14-21. (in persian)
Shiie, A. & Mosharef Dehkordi, H. 2011. The role of green spaces in the natural identity of the city (Shahrekord case study. Armanshahr Journal of Architecture and Urban Planning 9: 315-321. (in persian)
Council, S. 2011. Draft supplentary guidance 02. Green infrastructure: Green network and open space. stirling council local development plan.
Tabbush, P. & O’brien, L. 2002. Health and well-being; trees. woodlands and natural spaces.Llywodraeth cynufiad welsh assembly government.
Tabrizi, M. 2014. Qualitative content analysis from the perspective of deductive and inductive approaches. Social Science Quarterly 64. (in persian)
Taghavi, L. 2014. The role of roof and green wall in sustainable urban development, a case study: Tehran. Journal of Sustainability, Development and Environment, Prefix: 19-36. (in persian)
Taghizadeh, M. & Yahyawi, A. 2017. Design and definition of urban green space. Tabriz Municipality: Parks and Green Space Organization Training Unit. (in persian)
Wlodarczyk, D. 2007. Green structure in the sustainable city. Baltic university press.