معرفی یک روش کمی جهت ارزیابی آثار بصری برجهای شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد برنامهریزی و مدیریت محیط زیست، کارشناس فنی برنامه عمران ملل

2 کارشناس ارشد برنامهریزی و مدیریت محیط زیست، مربی دانشگاه آزاد دماوند

3 دکترای اکولوژی سیمای سرزمین، مربی دانشگاه برکلی کالیفرنیا

چکیده

آرایش یک زمینسیما، تجربه بصری از محیط را به مقدار زیادی تحت تاثیر قرار میدهد .از آن جایی که اندازهگیری این تجربه کیفی، بیشتر بر قضاوت استوار است تا بر تکنیکهای ریاضی، ارایه روشی جهت کمیسازی آن، نیازمند صرف دقت و حساسیت فراوان است. در همین راستا، این تحقیق تلاشی در جهت ارایه یک روش دقیق برای کمی سازی آثار بصری ساختمانهای بالای 7 طبقه منطقه 3 شهر تهران طی سالهای 1333 تا 2882 میباشد. برای این کار، از پارامتر قابلیت دید و نرم افزار GIS استفاده شد. بدین صورت که میزان قابلیت دید ناظران موجود در 17 نقطه تصادفی منطقه بر روی مناظر اطراف، قبل و پس از احداث برجها در سالهای ذکر شده و در دو ارتفاع 5/1 و 18 متری، مورد بررسی قرار گرفت. ابزار به کار گرفته شده برای این منظور، روال)1( Viewshed در GIS بود که تغییرات قابلیت دید را به صورت کاملا کمی و دقیق در اختیار مولفان قرار داد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که قابلیت دید شهروندان تهرانی از مقدار 13% برای سال 1333 پس از احداث 12 برج، تا 05% برای سال 2882 پس از احداث 255 برج کاهش یافته است. همچنین، با فرض این که روند ساخت و ساز در مقدار فعلی ثابت بماند، شهروندان تهرانی در سال 2813 شاهد کاهش 28%ای قابلیت دید مناظر اطراف خود و در سال 2820 شاهد کاهش 08%ای آن هستند. این تحقیق، با هدف بررسی اثر یک ساختار بر سیمای محیط به انجام رسیده و در تلاش بوده تا با این بررسی، لزوم بهکارگیری ارزیابی آثار بصری را در میان دیگر ارزیابیهای محیط زیستی هنگام ایجاد توسعههای جدید نمایان سازد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Visual Impact Assessment of Tehran Towers on the Observers' View

نویسندگان [English]

  • hoda karimpour 1
  • mehdi mojtahedi 2
  • forud azare 3
چکیده [English]

Landscape arrangement significantly influences the observer’s visual experience of the environment. Since measuring this qualitative experience is based more on personal judgments than on mathematical techniques, the representation of “quantifying methods” in this field demands a significant amount of caution and accuracy. This research is an attempt to quantify the visual impacts of seven-storey and higher buildings on observers’ views of Tehran’s District 3 from 1993 to 2006. For this purpose the visibility of the surrounding landscape to observers was computed for seventeen random points of the region, at 1.5m and 10m, before and after the construction of towers in that period, by the use of the Geographical Information System (GIS, Arcmap V.9.2) (in this research, seven-storey and taller buildings are considered as towers). For calculating visibility, the “Viewshed” tool in Arcmap was used, which reproduced accurate and quantitative data of changes in visual capability resulting from new obstacles in the view line. The result of this research indicates that the visual capability of citizens of Tehran decreased from 13% in 1993, after the construction of 12 towers, to 45% in 2006 after the construction of 255 towers. Also assuming this rate of construction continues in District 3, by 2013 the citizens will experience a 60 per cent decrease in the visibility of the surrounding landscapes, and an 80 per cent decrease by 2024. The objective of this research was to assess the visual impacts of structures on the landscape and to attempt to clarify the necessity and importance of applying VIA (Visual Impact Assessment) among other environmental assessments in new urban developments. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • landscape
  • GIS
  • viewshed
  • Visibility
  • Building
  • Quantification
  • Urban planning