بررسی توان تفرجی پارک جنگلی آبیدر با استفاده از GIS

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناس ارشد منابع‌طبیعی، دانشگاه مازندران، ایران

2 استادیار گروه جنگلداری دانشکده منابع‌طبیعی، دانشگاه مازندران، ایران

چکیده

به‌منظور بررسی توان تفرجی پارک جنگلی آبیدر واقع در جنوب‌غربی سنندج به مساحت 1555هکتار، از فناوری GIS استفاده شد. ابتدا نقشه‌های شیب، جهت و ارتفاع در نرم‌افزارهای Arc GIS 9.1 و Arcview 3.3 تهیه شدند؛ سپس با تلفیق آنها نقشه شکل زمین به‌دست آمد. با در نظر گرفتن عوامل اقلیمی، دما و رطوبت مشخص شد که پارک جنگلی آبیدر برای 6 ماه از سال یعنی اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد، شهریور و مهر به ترتیب دارای اولویت تفرجی از حیث مشخصه‌های اقلیمی تأثیرگذار بر تفرج و گردشگری در منطقه است و می‌توان برنامه تفرجی از حیث رضامندی دمایی اعمال کرد. به‌منظور تهیه نقشه تراکم پوشش گیاهی با بازدید میدانی و با روش آماربرداری ترانسکت خطی اندازه‌گیری و بنا به مدل جهانگردی مخدوم طبقه‌بندی شد. با روی‌هم‌گذاری نقشه شکل زمین، طبقات خاک و پوشش گیاهی نقشه واحدهای محیط‌زیستی تهیه شد. در نهایت از مقایسه واحدها با مدل جهانگردی مخدوم، نقشه توان تفرجی اولیه به‌دست آمد. نتایج نشان داد از کل مساحت منطقه، 5 درصد از پارک آبیدر دارای توان تفرج متمرکز طبقه دو، 50 درصد توان تفرج گسترده طبقه یک و 45 درصد از سطح پارک دارای توان تفرج گسترده طبقه دو است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of Receational Capability of Abidar Forest Parks Using GIS

نویسندگان [English]

  • jahed takiyehkhah 1
  • mohammad hosine 2
  • jafar ouladi 2
چکیده [English]

First, the land form mapping units (combination of slope, elevation, aspect) were prepared in Arc GIS 9.1 and Arc view 3.3. Then environmental units map (landform, Soil, plant cover) was depicted. Finally by applying Ecotourism Model of Iran, the ecological capability of the area was evaluated.
Results indicate a 5% capability for intensive recreation (class 2), 50% extensive recreation (class), and 45% as such for class 2.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Outing
  • Abidar forestall park
  • Geography information system