کاربرد روش دومرحله‌ای هکمن در بررسی عوامل مؤثر بر ارزش تفرجی منطقه کوهستانی درکه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار پژوهشکده علوم‌محیطی دانشگاه شهید بهشتی، ایران

2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهریار، ایران

چکیده

افزایش جمعیت و توسعه شهرنشینی در سالهای اخیر موجب افزایش تقاضا برای استفاده تفرجی از فضاهای طبیعی می‌شود. از آنجا که این دسته از فضاها بیشتر در زمره کالاهای عمومی با دسترسی آزاد قرار دارند، اغلب بازدیدکنندگان از ارزش واقعی تفرج در این فضاها غافل‌اند و این موضوع به طور معمول منجر به عدم استفاده بهینه و مطلوب از این مکان‌ها می‌شود.
در تحقیق حاضر، ارزش تفرجی منطقه کوهستانی درکه واقع در شمال تهران با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط برآورد شد. به‌همین منظور240 پرسشنامه برای استفاده تفرجی از سایت مورد نظر، تکمیل شد. به‌منظور تمایز عوامل مؤثر بر تصمیم به تمایل به پرداخت ورودیه و میزان تمایل به پرداخت، از الگوی توبیت از روش دومرحله‌ای هکمن استفاده شد. با حذف پاسخ‌های ناقص و صفر اعتراض‌آمیز، 58 درصد از افراد حاضر به پرداخت ورودیه برای استفاده تفریحی از منطقه درکه بوده‌اند. نتایج الگوی هکیت نشان داد، متغیرهای سن و تغییر جغرافیایی محیط کار، فقط بر تصمیم پاسخگویان برای پرداخت ورودیه اثر معنی‌دار دارد. در حالی‌که سطح درآمد، تعداد افراد خانوار، نوع منزل مسکونی، میزان آلودگی در محیط کار و امکانات منطقه درکه، در مرحله اول (تصمیم برای تمایل به پرداخت) و همچنین در مرحله دوم (عمل بعد از تصمیم)، بر میزان تمایل به پرداخت پاسخگویان اثر معنی‌دار دارد. میانگین تمایل به پرداخت سالانه هر بازدیدکننده برابر با 8/3362 ریال و ارزش تفرجی هر هکتار از منطقه درکه در سال 1388 تقریباً برابر با پنجاه میلیون ریال برآورد شد.
با توجه به میزان بالای ارزش تفریحی هر هکتار از منطقه درکه، ضروری است، مسئولان با برنامه‌ریزی صحیح، به حفظ و نگهداری مناطق تفریحی طبیعی همانند درکه توجه بیشتری کنند. این موضوع در کلانشهرهایی همانند تهران که بیشتر ساکنان آن مواجه با انواع آلودگی و کمبود فضای سبزند، از اهمیت بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Application of Hickman Two stage Model in the investigation of Recreational Valve of Darakeh Mountainous Region

نویسندگان [English]

  • homan liyaghati 1
  • afsaneh naeimi 2
چکیده [English]

Recent year's population growth and urbanization development has led to increase in demands for natural spaces in the cities. Since these spaces, mostly are among public goods with free access for the public who often use them without receiving admission, the real value of these spaces have been neglected by most visitors and they do not estimate the value of their outing, which can lead to lack of efficient and optimal use of these places. Economic valuations of these spaces not only increase their protection by users, but it creates a good background for planning and management of these spaces by decision makers and planners. In this study the value of Darakeh mountainous region, that is located in northern Tehran, has been estimated by using contingent valuation method.
In this study, 216 surveys with various questions have been completed by visitors and they express their willingness to pay for using the site. The factors that affecting the amount of willingness to pay for admission to recreation area, has been evaluated by using Tobit single stage model and Hickman two-stage recreation model. Estimation results by Tobit model shows that willing to pay for using the recreational area of Darakeh has been increased by increasing some variables like income, number of people in household, type of house, the amount of pollution in work place and level of recreational facilities in the mountainous region. With using estimated parameters by linear regression model, the average annual willingness to pay for each visitor in Darakeh mountainous region is equal to 3362/8 Rials ($5) and value per hectare of Darakeh area outing in 1388 was estimated nearly fifty millions Rials ($ 50000).
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Contingent Valuation
  • Recreational value
  • Darakeh
  • Tobit model
  • Hickman two stage model