شناسایی و الویت بندی شاخص های موثر در مدیریت بهره برداری پایدار از پارک های جنگلی دست کاشت (مطالعه موردی:پارک جنگلی چیتگر)

نوع مقاله: مقاله ترویجی

نویسندگان

1 استادیار گروه محیط زیست دانشگاه ملایر

2 دانشجوی دکتری محیط زیست دانشگاه ملایر

چکیده

امروزه حجم فعالیت های بشر و تاثیر آن در محیط زیست از چنان ابعادی برخوردار شده است که حوزه نفوذ آلودگی ها و تخریب محیط زیست به اقصی نقاط جهان رسیده است. فضاهای سبز نقش تعیین کننده ای در حمایت از سیستم‌های اجتماعی واکولوژیکی شهر دارد. اگرچه عوامل و رویداد‌های موثر در فرهنگ و وضع اجتماعی مردم در گذشته سبب فراموش شدن امر تفریح و عدم توجه به مشکلات آن گردیده است، اما آنالیز نیروها و عوامل مربوط به تقاضای تفریح و تفرج در کشور نشان می دهد که این نیاز به سرعت رو به افزایش می باشد. از آنجایی که مدیریت بهینه پارک های جنگلی دست کاشت به عنوان فضای سبز درون شهری تنها بر پایه توان سنجی محیط برای این کاربری و سازگاری آن با ناحیه مورد نظر جهت مقابله با آسیب های آن به عنوان جزیی از برنامه جامع مدیریت محیط زیستی امکان پذیر است لذا در تحقیق حاضر به بررسی و شناسایی شاخص های موثر در مدیریت بهره برداری پایدار از پارک جنگلی چیتگر تهران پرداخته شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق بیانگر آن است که پارک جنگلی چیتگر به عنوان یک فضای تفریحی و گردشگری نقش مهمی در برآوردن نیازهای گردشگران در تهران دارد که البته نیازمند تمهیداتی جهت افزایش کیفیت و جذب بیشتر استفاده کنندگان می باشد که با ارائه راهکارهایی در راستای گردشگری پایدار و توسعه پایدار ، می‌توان نیازهای گردشگری فراغتی مردم و گردشگران را در این طبیعت جنگلی برطرف ساخت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Recognation and Prioritization of effective indices for sustainable utilization management of artificial urban forest park (Case study: Cheetgar urban forest park – Tehran)

نویسنده [English]

  • Mir Mehrdad Mirsanjari 1
1 Assistant Professor, Malayer University
چکیده [English]

Recognition and Prioritization of Effective Indices for Sustainable Utilization of Planted Urban Forest Parks
(Case Study: Cheetgar Urban Forest Park- Tehran)
 
 
 
1*Mirsanjari, M.M.; 2Fadaei, E.
 
1 Assist. Prof. Department of Environmental Sciences, Faculty of Natural Resources and Environment, Malayer University, Malayer, Iran
2 PhD Student of Environment. University of Malayer
 
(Received: 2016/12/05 ; Accepted: 2017/08/30)
 
Abstract
Nowadays human activity and its impact on the environment has wide dimension with pollution and environmental destruction effects reaching all over the world. The concept of urban environment is not imaginable without green spaces in its various forms. Green spaces have undeniable roles in support of social and ecological systems of the city. Although the factors and events affecting the cultural and social situation in the past have caused forgetfulness of the need to recreation and its effects, but analysis of the forces and factors related to the demand for leisure and recreation in the country shows that this need is increasing rapidly. The optimal management of planted forest park in a city is carried out on the basis of environmental capacities, within the greater plan for compatibility with the intended area and coping with social and cultural damages as part of a comprehensive environmental management program. In this study, the effective measures in the management of sustainable use of Cheetgar Forest Park were checked and identified. The results suggest that Cheetgar Forest Park as a recreation and tourism space has an important role in complying with the needs of tourists in Tehran. However, the park needs arrangements to increase the quality and attract more users so that the leisure time requirement of people and tourists can be satisfied based on sustainable tourism and development.
 
 
 
 
 
 
Key word: Cheetgar Forest Park, Index stable operation, Environmental Management, Sustainable Development
 
 
 

 
 
 

*Corresponding author                                                                       Email : mmmirsanjari@yahoo.com

کلیدواژه‌ها [English]

  • Forest ParkPlanted
  • cheetgar
  • Index stable operation
  • Environmental management
  • sustainable development

اسکندری، س.؛ اولادی قادیکلایی، ج. و یخکشی، ع. 1390. ارزیابی توان تفرجی پارک‌های جنگلی با تکیه بر فاکتورهای موثر در تفرج. مطالعه موردی: پارک جنگلی سرخه حصار. فصلنامه جغرافیا و آمایش سرزمین.(2)1: 58-37.

خزائی پول، حسن. 1375. مکان یابی و طرح سایت پارک جنگلی مجهز در جنگل صفارود رامسر، پایان نامه کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران.

لاهیجانیان، ا. و معلم، ر. 1394. مدیریت بهینه پارک جنگلی با تأکید بر توسعه پایدار مطالعه موردی: پارک جنگلی خرگوش دره منطقه 22 تهران. فصلنامه علوم و تکنولوژی محیط زیست. (1)153:64-145.

موسوی، م.ن.؛ ویلسیان، م. ؛محمدی حمیدی، س. و اکبری، م. 1394. بررسی و الویت بندی توان‌ها و زیرساخت‌های توسعه گردشگری با روش تصمیم گیری چند معیاره(مورد مطالعه: شهرستان‌های استان کردستان).نشریه گردشگری شهری. (1)2: 31-17.

Clement, J. M & Cheng, A.2011. Using analyses of public value orientations attitudes and preferences to inform national forest planning in Colorado and Wyoming. Applied Geography, 31 (2): 393-400.

Emma, E. O. & Chukwuemeka, B. C. 2012. The challenges of waste management to Nigeria sustainable development: A study of Enugu State, 20(10): 21-28.

Hedjazi, Y. & Arabi, F. 2008. Factors Influencing Non-Government Organizations’Participation in Environmental Conservation, Department of Agricultural Extension and Education, University of Tehran, Karaj, Iran

Jim, E.Y. & Wendey, Y. 2006. Recreation amenity use contingent valuation of urban green spaces in Guangzhou china. Journal of Landscape and urban Planning 75(1): 81-96.

Lafortezza, R.; Carrus, G.; Sanesi, G. Davies, C. 2009. Benefits and well-being perceived by people visiting green spaces in periods of heat stress. Urban Forestry & Urban Greening, 8 (2): 97–108.

Manning, R.E. & Freimund, W.A. 2004. Use of visual research methods to measure standard of quality for parks and outdoor recreation. Journal of Leisure Research. 36(4): 557-579.

Takano, S.E. 2009. Application of combined SWOT and Analytic Hierarchy Process (AHP) for tourism revival strategic marketing pianning. A case of Sirlanka Tourism. Journal of the eastern Asia society for transportation studies. 2(8): 954-969.