ارزیابی اثر فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات بر محیط‌زیست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشگاه فضای مجازی

2 استادیار دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) طی سال‌های اخیر، ابعاد مختلف زندگی انسان را متأثر نموده است. مبانی نظری بحث حکایت از آن دارد که استفاده از فاوا می‌تواند به بهبود کیفیت محیط‌زیست کمک نماید. اما قابل مشاهده بودن این اثر در کشورهای مختلف با سطوح متفاوت از نظر توسعه یافتگی نیازمند مطالعات موردی است. مقاله حاضر به دنبال بررسی این موضوع به‌صورت بین کشوری می‌باشد. بدین‌منظور، پس از بررسی مبانی نظری بحث و استخراج مدل مربوطه با استفاده از روش داده‌های تلفیقی (Panel Data)، به برآورد اثر فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت محیط‌زیست به تفکیک در دو گروه از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه (از جمله ایران) برای دوره زمانی 2005- 1990 پرداخته شده است.
نتایج حکایت از آن دارد که همزمان با افزایش شدت آلودگی ناشی از فعالیت‌های اقتصادی، فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات توانسته در کشورهای توسعه یافته روند فزاینده انباشت آلودگی را تعدیل نماید و از این مجرا کیفیت محیط‌زیست بهبود یابد. اما این موضوع در کشورهای در حال توسعه چندان محسوس نمی‌باشد. به نظر می‌رسد، تفاوت موجود میان کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه در زمینه نهادینه شدن استفاده از فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات در این رابطه نقش به‌سزایی ایفا می‌نماید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Comparison of Planning Units Based on the Integration of Vegetation Type With Land Type and Elevation Classes for Selection of New Protected Ares

نویسندگان [English]

  • nilofar moradhasel 1
  • amirhosin mazene 2
چکیده [English]

Designing a representative protected areas network has been introduced as an effective strategy for biodiversity conservation around the world. Efficiency of protected areas network, usually measured not only in terms of representativeness for all biodiversity features, but also in terms of minimum area or least increment area. In this paper assuming vegetation types as an appropriate surrogate for overall biodiversity in Kohgiluye & Boir- Ahmad province and applying systematic biodiversity conservation planning, the efficiency of two types of planning units in selection of best protected areas network in terms of representativeness and minimum area have been assessed. Results show that the first kind of planning units which composed of vegetation types and land units integration, include less increment areas (9.59% of the network area taking into account and 7.26% not taking into account existing protected areas) to the network in comparison to other kind of planning units which composed of vegetation types and elevation belts integration (12.50% of the network area taking into account and 7.96% not taking into account existing protected areas). 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • : Protected areas network
  • Efficiency
  • Planning units
  • Land types
  • Elevation belts